شريفه « قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً » « 1 » هستيم . واى بر ما يوم تبلى السرائر كه اين اعمال صالحه و حسنات خود را در كفّه سيئات مشاهده مىكنيم ؛ زيرا مجالسى كه محل تردد و آمد و رفت ملائكه و حضور ائمه معصومين عليه السّلام مىباشد ، بايد بوسيله افرادى پاكيزه و منزه و ظاهر الصلاح و خوش سيرت ، و بالاخره به بهترين وجهى كه مورد رضاى خداوند تبارك و تعالى و حضرات ائمه هدى عليهم السّلام ، بايد باشد . مجالس سوگوارى امام حسين عليه السّلام و ثواب شركت‌كنندگان و براى اينكه پى به عظمت اين‌گونه محافل برده شود ، رجوع شود به اين قسمت از كتاب كبريت احمر مرحوم بيرجندى - رضوان اللّه عليه - كه مىفرمايد : بايد دانست كه حضور در اين مجالس ، ثواب عظيم دارد بلكه عناوين عديدهء دارد كه بهر كدام مىشود قصد قربت كرد مثلا مجالس مذاكره علم است ، مجالس ذكر است ، مجالس فكر است ، مجالس تعظيم شعائر الهيّه است ، مجالس لقاء اخوان و زيارت ايشان است ، مجالس كسب برادر صالح فى اللّه است ، مجالس تحيت و سلام بر مؤمنين است ، مجالس قضاء حاجت است ، مجالس احسان به عباد است ، مجالس زيارت علما است ، و مجالس نظر به صورت علما و ذريه طاهره است . مجالس فضائل و مناقب آل اللّه است و فضايح و مثالب اعداء اللّه است . و مجالس زيارت و سلام بر ائمه طاهرين است و مجالس تعزيه است و مجالس رفع صوت به صلوات است و مجالس تشبه به انبياء و اوصياء است و مجالس صلهء حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و حضرت زهرا عليه السّلام است و مجالس اداى حقوق است و مجالس دعا از براى برادران دينى است . مجالس احياى امر ائمه است . مجالس احتراز از فسق و فجور و خلاصى از غيبت و تهمت و ساير معاصى است . « 2 » و فيه شاذان بن جبرئيل ، در كتاب فضائل ، ازام السلمه روايت كرده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : جمع نمىشوند جماعتى كه ذكر كنند فضائل على بن ابى طالب عليه السّلام را ، مگر آنكه ملائكه نازل مىشوند و اطراف آن جماعت را مىگيرند تا آنكه متفرق شوند ، آنگاه به آسمان عروج مىكنند . پس ملائكه آسمان مىگويند : از شما بويى استشمام مىكنيم كه

--> ( 1 ) . سورهء كهف آيه 103 . ( 2 ) . كبريت احمر 48 .